Κάτι τρέχει στον Έβρο

της Ελένης Μακρυγιάννη, Περιβαλλοντολόγου

Καθώς το καλοκαίρι μπήκε για τα καλά, έφτασε και η ώρα να πετάξουν τα πελαργάκια, στον Πόρο, το Ευρωπαϊκό Χωριό Πελαργών, αλλά και σε όλα τα χωριά της χώρας μας. Ο δύσκολος ρόλος των ενήλικων πελαργών πλησιάζει στο τέλος του. Τα πελαργάκια σιγά σιγά μαθαίνουν να πετάνε και να ανεξαρτητοποιούνται. Δεν θα γίνει άμεσα αυτό. Χρειάζονται λίγο χρόνο για να μάθουν να βρίσκουν τροφή μόνα τους. Η φύση έχει προνοήσει και τα νεαρά αυτά πουλιά έχουν αποθηκεύσει πολύ λίπος χαμηλά στην κοιλιά τους για τις πρώτες μέρες της ανεξαρτησίας.

Αυτές τις πρώτες ημέρες που ξεκινάνε τα πελαργάκια να πετάνε και να φεύγουν από τη φωλιά, ενήλικα και νεαρά θα επιστρέφουν σε αυτή το σούρουπο, ίσως όχι πάντα ολόκληρη η οικογένεια, καθώς ο χώρος είναι περιορισμένος. Καταλαβαίνουμε πως αν μια φωλιά έχει για παράδειγμα πέντε νεοσσούς οι οποίοι είναι ήδη αρκετά μεγάλοι, επτά πουλιά είναι δύσκολο να χωρέσουν. Οι γονείς πολλές φορές διανυκτερεύουν σε μια διπλανή φωλιά, κολώνα, δένδρο ή κάποιο υψηλό σημείο όπου θα έχουν οπτική επαφή με τους νεοσσούς για λόγους προστασίας. Από τα μέσα Αυγούστου, οι Πελαργοί θα εγκαταλείψουν τελείως τις φωλιές τους και θα ξεκινήσουν το μεγάλο ταξίδι της μετανάστευσης στην Αφρική.

Στον Πόρο, είχαμε φέτος μια πολύ παραγωγική χρονιά με 18 φωλιές! Οι μικροί φίλοι των πελαργών, αλλά και όλοι οι κάτοικοι του χωριού αγαπάνε τον φτερωτό τους συγκάτοικο και τον προστατεύουν πολλά χρόνια τώρα. Κάθε φορά που θα κινδυνέψει κάποιο πουλί θα ειδοποιήσουν την αρμόδια υπηρεσία, παρακολουθούν τα νεαρά πελαργάκια και καταγράφουν τον αριθμό τους. Στις 18 φωλιές του χωριού είναι έτοιμοι να πετάξουν 62 μικροί πελαργοί.

Το μικρό αυτό χωριό του Νότιου Έβρου, ζωντανεύει το καλοκαίρι με τους λιγοστούς μικρούς μαθητές του χωριού, αλλά και από αυτούς που έχουν έρθει από άλλα μέρη της Ελλάδας για διακοπές, καθώς και με τα πρώτα πετάγματα των μικρών πελαργών. Έχει γεμίσει το χωριό με νιάτα, παιχνιδίσματα και φτερουγίσματα.