Κάτι τρέχει στον Έβρο

Έχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια από τον άδικο χαμό της Ελένης Τοπαλούδη από το Διδυμότειχο και της άναδρης δολοφονίας της στη Ρόδο από τους δύο νεαρούς καταδικασθέντες σε ισόβια κάθειρξη, δολοφόνους τους.

H μητέρα της κυρία Κούλα Αρμουτίδου που ζει καθημερινά με αυτον τον πόνο  ξεσπά για άλλη μια φορά με αφορμή τη φρικτή δολοφονιά της 26χρονης Γαρυφαλλιάς στη Φολέγανδρο.

«Σκοτώνουν οι νταήδες τα κορίτσια μας, δε δέχονται το "όχι". Να κάνουν κουράγιο οι γονείς της Γαρυφαλλιάς, αλλά ούτε αυτό είναι εύκολο. Κάθε μέρα ματώνεις, πεθαίνεις, κάθε στιγμή και ώρα. Όπου και να βρεθώ, όποια ψευδαίσθηση και να ζήσω, το μυαλό μου είναι στην εικόνα με το παιδί μου να κατεβαίνει τα σκαλιά στην Εθνική Αντιστάσεως και την πήρε ο Αλβανός. Αυτός ο διπρόσωπος, πήρε το παιδί μου και το ξεγέλασε», είπε χαρακτηριστικά.

«Είμαι μισή μάνα τώρα. Κάνω κουράγιο, να σταθώ όρθια στα πόδια μου για το παιδί το έφηβο που έχω στο διπλανό δωμάτιο, που με έχει ανάγκη. Αλλιώς δεν την θέλω τη ζωή μου, να την κάνω τι; Δεν έχει νόημα η ζωή μου πια. Χάνοντας το παιδί μου, ζω κι εγώ τον θάνατο, τον γολγοθά. Με έχουν στείλει στον αιώνιο θάνατο», τόνισε η κυρία Αρμουτίδου.

Και κατέληξε: «Εγώ ζω τον πόνο, όσο και ο Ελληνικός λαός να πονάει. Πονάει για 2,3 ώρες. Ήρθε ο θάνατος της Καρολάιν, της Γαρυφαλλιάς. Ο πόνος των γονιών είναι πάντα στην καρδιά. Με έχουν αναγκάσει να ζω με αναμνήσεις».