Κάτι τρέχει στον Έβρο

Η επίσκεψη του Τούρκου προέδρου, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν την Παρασκευή στην Αδριανούπολη  και η δέσμη μέτρων που εξήγγειλε από εκεί επαναφέρουν με τον πιο εξοργιστικό τρόπο στο προσκήνιο τη χαοτική απόσταση που χωρίζει τον στρατηγικό σχεδιασμό της Άγκυρας από αυτή της Αθήνας.

Για τους Εβρίτες αυτές οι εξαγγελίες δεν είναι απλώς ειδήσεις από τη γειτονική χώρα, αλλά προκαλούν αγανάκτηση και οργή καθώς δείχνουν καθαρά την αδράνεια της ελληνικής κυβέρνησης.

Ενώ η ελληνική πλευρά του Έβρου καταγράφει σταθερά ανησυχητική πληθυσμιακή συρρίκνωση, τα χωριά μας ερημώνουν το ένα μετά το άλλο η Αδριανούπολη η οποία αριθμεί ήδη 195.000 κατοίκους στο κέντρο της, ενισχύεται μεθοδικά!

Όπως ανακοινώθηκε εχθές από το Τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu ο Τούρκος πρόεδρος παρέδωσε συμβολικά τα κλειδιά για 1.033 νέες κοινωνικές κατοικίες που ολοκληρώθηκαν στην επαρχία της Αδριανούπολης, στέλνοντας το μήνυμα ότι η ενίσχυση των συνόρων αφορά την ασφάλεια, αλλά και τη δημιουργία συνθηκών παραμονής και εγκατάστασης πληθυσμού.

Παράλληλα ανακοίνωσε την έναρξη λειτουργίας τεσσάρων Οργανωμένων Βιομηχανικών Ζωνών (ΟΒΙΖ), συνολικής έκτασης περίπου 3 εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων, με το επενδυτικό αποτύπωμα να ανέρχεται σε 2,2 δισεκατομμύρια τουρκικές λίρες (περίπου 41 εκατομμύρια ευρώ). Η βιομηχανική αναβάθμιση της Αδριανούπολης προβάλλεται από την Άγκυρα ως ο κεντρικός πυλώνας για τη δημιουργία θέσεων εργασίας και τη διασφάλιση της οικονομικής βιωσιμότητας στη μεθόριο με την Ευρώπη.

Στον αντίποδα, η ελληνική πραγματικότητα στον Έβρο προκαλεί πλέον μόνο θλίψη. Αντί για ένα σοβαρό, ολιστικό σχέδιο ανασυγκρότησης του τόπου μας η ελληνική κυβέρνηση εξήγγειλε το πρόγραμμα μιας οικονομικής ενίσχυσης 10.000 ευρώ για μόνιμη μετεγκατάσταση.

Η «μεγάλη επιτυχία» αυτού του πολυδιαφημισμένου μέτρου αποτιμάται σε ένα και μοναδικό ζευγάρι που αποφάσισε να έρθει στην περιοχή. Κάτι το οποίο έγινε θέμα συζήτησης και προβλήθηκε από τα Μέσα!

Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο, ο Τούρκος πρόεδρος κοιτάζει πώς να κρατήσει τη ζωή και την ανάπτυξη στα σύνορά του, ενώ η ελληνική πολιτική ηγεσία νοιάζεται αποκλειστικά για το πώς θα συγκεντρώσει όλο το μέλλον, το χρήμα και τις ευκαιρίες στην Αθήνα αφήνοντας τον Έβρο στην τύχη του.

Σ. Καλονιάτη