Κάτι τρέχει στον Έβρο

Το ότι στην Ελλάδα της κρίσης και του μνημονίου «δεν υπάρχουν λεφτά» είναι γνωστό -αν και δεν ισχύει για κάθε περίπτωση… Ωστόσο θα περίμενε κανείς πως θα υπήρχε ανταπόκριση σε ορισμένα αυτονόητα αιτήματα ευαίσθητων ομάδων, όπως είναι για παράδειγμα τα άτομα με αναπηρία. Δυστυχώς, όμως, κάτι τέτοιο απέχει από την πραγματικότητα, όπου η επωδός «δεν υπάρχουν λεφτά» είναι μόνιμη.

Ο Νομαρχιακός Σύλλογος Ατόμων με Αναπηρία Έβρου αριθμεί σήμερα περίπου 1.100 μέλη κι έχει μία σημαντική παρουσία στην περιοχή. Άτομα που παλαιότερα δυσκολεύονταν να βγουν από τα σπίτια τους, κυρίως για λόγους ψυχολογικούς, συμμετέχουν και κοινωνικοποιούνται σε δράσεις, επικοινωνούν και διεκδικούν τις πιο πολλές φορές τα αυτονόητα.

Μιλώντας στη «ΓΝΩΜΗ», ο πρόεδρος του Συλλόγου κ. Σταύρος Κουδουμάκης αναφέρεται στο πρόβλημα με τα ηχητικά φανάρια στην πόλη της Αλεξανδρούπολης. Όπως είναι γνωστό, εδώ και λίγες μέρες, σε κάποια σημεία, έχουν τοποθετηθεί φανάρια με χρονομετρητή. Ωστόσο, τα νέα αυτά φανάρια, ενώ θα ήταν μία καλή ευκαιρία, δεν εκπέμπουν το χαρακτηριστικό ηχητικό σήμα, που πέρα από τα άτομα με προβλήματα όρασης, εξυπηρετεί και παιδιά, αλλά και ηλικιωμένους, ιδιαίτερα τις ηλιόλουστες μέρες που το φανάρι δεν είναι και τόσο ευδιάκριτο. Έτσι, τα άτομα με προβλήματα όρασης εξυπηρετούνται όπως τους αρμόζει μόνο από τα φανάρια στη συμβολή Καβύρη με Λεωφόρο Δημοκρατίας, μπροστά στο δημαρχείο, και με αυτό μπροστά στη Λέσχη Αξιωματικών.

«Θεωρούμε πως είναι απαραίτητο να γίνουν προσπάθειες, ώστε τουλάχιστον άλλα δύο φανάρια, αυτό στη συμβολή των οδών Λεωφόρου Δημοκρατίας και 14ης Μαΐου και εκείνο προς την πλατεία με τα αστικά, να συνδεθούν με ηχητικό σύστημα. Το να διασχίσουν αυτούς τους δρόμους συνάνθρωποί μας με προβλήματα όρασης είναι ιδιαίτερα δύσκολο κι επικίνδυνο», αναφέρει ο κ. Κουδουμάκης, που όπως λέει, παρά τις οχλήσεις προς το δήμο δεν έχει γίνει τίποτε προς αυτή την κατεύθυνση.

Ένα ακόμη, αυτονόητο, αίτημα του Συλλόγου, είναι οι διορθώσεις που είναι απαραίτητο να γίνουν στις ράμπες σε διάφορα σημεία της πόλης, καθώς υπάρχουν προβλήματα και κακοτεχνίες, οι οποίοι κυρίως δημιουργήθηκαν με το πέρασμα του χρόνου. Ωστόσο, και γι’ αυτό, η απάντηση που παίρνει ο Σύλλογος; «Δεν υπάρχουν λεφτά».

«Έχουμε καταθέσει τις προτάσεις και τα αιτήματά μας, προκειμένου να γίνει και η δική μας ζωή λίγο πιο εύκολη, αρκετές φορές, και στους αρμόδιους αντιδημάρχους και στον δήμαρχο, ωστόσο δεν προχωρά τίποτα…», αναφέρει ο κ. Κουδουμάκης, ενώ άλλο μέλος του Συλλόγου μας είπε σχετικά: «Το ότι δεν υπάρχουν λεφτά δεν μας πείθει, άλλωστε είναι στις θέσεις αυτές για να βρίσκουν κονδύλια, για όλους τους συμπολίτες μας. Εμείς πιστεύουμε ότι είναι μια χαρά τα οικονομικά του δήμου, σε σχέση και με άλλους δήμους, από τη ΣΑΤΑ και τα ανταποδοτικά τέλη μπορούν να βρεθούν αυτά τα ελάχιστα κονδύλια που απαιτούνται για αυτά που ζητούμε. Νιώθουμε πως απλώς δεν ενδιαφέρονται για μας, θα πρέπει όμως επιτέλους να το κάνουν».

Εν τω μεταξύ όπως και σε άλλες περιοχές της χώρας, κυρίως στην περιφέρεια, έτσι και στον Έβρο, τα άτομα με αναπηρία περιμένουν κατά μέσο όρο 8-10 μήνες για να περάσουν από τις επιτροπές των Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας. «Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα, φοβερές καθυστερήσεις και μεγάλη ταλαιπωρία. Τα κριτήρια έχουν γίνει πλέον πολύ αυστηρά, τα νέα ποσοστά αναπηρίας που αποφασίζονται είναι πολλές φορές πολύ μικρότερα από πριν και οι συνάνθρωποί μας αγωνιούν», αναφέρει ο κ. Κουδουμάκης. Με την εξέταση των δικαιούχων στο Κέντρο Πιστοποίησης Αναπηρίας, προβλέπεται να γίνει εξοικονόμηση δαπανών, καθώς ο έλεγχος θα βάλει τέλος στα επιδόματα που δίνονται σε πολίτες που σφετερίζονται την αναπηρία.

Ωστόσο, σήμερα οι λίστες αναμονής του ΚΕΠΑ αριθμούν περίπου 60.000 άτομα με αναπηρία και χρόνια πάσχοντες για την πιστοποίηση και αξιολόγηση της αναπηρίας τους, με μέσο χρόνο αναμονής τους 10 μήνες-για την περιφέρεια ο χρόνος αναμονής είναι μεγαλύτερος, λόγω κυρίως της έλλειψης ιατρών για τη στελέχωση των επιτροπών. Όσο αναμένουν την αξιολόγησή τους, οι ασφαλισμένοι δεν λαμβάνουν επίδομα ή σύνταξη.