Κάτι τρέχει στον Έβρο

To e-evros.gr, ως μέσο αντικειμενικής και ανεξάρτητης ενημέρωσης που δεν επηρεάζεται από πολιτικά χρώματα, απόψεις και συμφέροντα, διατήρησε μια στάση απόλυτης αμεροληψίας και ψυχραιμίας μέσα στη πρωτοφανή δίνη των τελευταίων εξελίξεων στη χώρα μας.

Προσπαθήσαμε να μη δημοσιεύσουμε άρθρα, τάσεις ή απόψεις οι οποίες μερικώς ή και ολικώς σκοπεύουν να επηρεάσουν και τελικώς να διχάσουν τον κόσμο στις δύσκολες αυτές στιγμές που βιώνει. Ωστόσο, κάποιοι προσπάθησαν να αμαυρώσουν τη στάση μας αυτή βάλλοντας με σχόλια τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την ακεραιότητα της ιστοσελίδας μας καθώς προσπάθησαν με δικό τους τρόπο να πιέσουν ένα portal με μεγάλη επισκεψιμότητα να αποτελέσει μοχλό χαλιναγώγησης της κοινής γνώμης.

Το e-evros.gr, διατηρώντας υψηλό αίσθημα ευθύνης στην ενημέρωση, δηλώνει παρόν στις εξελίξεις και θα παρουσιάζει τα γεγονότα (ειδικά σε τοπικό επίπεδο), αλλά μέχρι εκεί. Η πολιτική, όπως και αν αυτή ασκείται ή ερμηνεύεται, είναι δουλειά άλλων. Φυσικά όπου δε χωράει η πολιτική χωράει σαφώς η σάτιρα και για το λόγο αυτό θα θέλαμε να δημοσιεύσουμε το παρακάτω σατιρικό άρθρο που έστειλε αναγνώστης μας (ο "πολίτης Χ") και όπως θα διαπιστώσετε, διαθέτει ισχυρές δόσεις αλήθειας που καλό είναι να μας κάνουν να σκεφτούμε πραγματικά σε τι χώρα ζούμε. Και όχι κύριοι.. αυτό δεν είναι πολιτική.

«Ακούμε τελευταία ότι κάθε δυσκολία ή κρίση δημιουργεί ευκαιρίες. Όπως είπε και ο Τσώρτσιλ περίπου 50 χρόνια πριν, αυτό διακρίνει και την αισιοδοξία από την απαισιοδοξία. Το γεγονός λοιπόν του δημοψηφίσματος είναι προ των θυρών και καλούμαστε να αποφασίσουμε αν αποτελεί μια ακόμη δυσκολία που πρέπει να περάσουμε με όλα τα επακόλουθα του αποτελέσματος του ή ίσως και μια μοναδική ευκαιρία.

Σε τελική ανάλυση πιθανώς να καλούμαστε να αποφασίσουμε αν είμαστε αισιόδοξοι ή γενικώς απαισιόδοξοι για το μέλλον της χώρας. Τα παρακάτω σημεία αποτελούν διαπιστώσεις οι οποίες διαμορφώθηκαν τις τελευταίες μέρες και συγκεκριμένα από την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος στην Ελλάδα και το κλείσιμο των τραπεζών έως και σήμερα. Πολλές οι δυσκολίες που προέκυψαν αλλά μήπως προέκυψε και

1. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι τα διαθέσιμα φάρμακα και γάζες στα νοσοκομεία της χώρας επαρκούν για 3 ημέρες μόνο (!!!). Με άλλα λόγια κάθε 2 μέρες γίνεται προμήθεια (εισαγωγή) φαρμάκων και αναλωσίμων υλικών στα νοσοκομεία. Το γεγονός αυτό συμπεραίνεται από τη δραματική επιστολή που έστειλαν οι Διευθυντές των νοσοκομείων και κλινικών της χώρας στη Κυβέρνηση εκλιπαρώντας για άμεση λύση αφού η κατάσταση όπως τη περιγράφουν είναι τραγική. Δηλαδή σε περίπτωση ενός εμπάργκο, πανδημίας η χειρότερα πολέμου σε μια εβδομάδα έχουμε τελειώσει σαν έθνος.   

2. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι  το 90% των προϊόντων στα super market είναι εισαγόμενα αφού σώθηκαν μέσα σε 3 ημέρες και τα ράφια δεν αποκαταστάθηκαν μέχρι τώρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα (όχι τα μακαρόνια παιδιά έλεος) η ζάχαρη. Εισαγωγή από Γερμανία. Η δική μας Ελληνική ΕΒΖ (ζημιογόνα όπως χαρακτηρίστηκε από σειρά πολιτικών) όμως έπρεπε να κλείσει. Τα λεμόνια? Αργεντινή (???) άντε εκει τουλάχιστον βοηθάμε ένα κράτος που πέρασε πρόσφατα από χρεοκοπία.  

3. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι ο μέσος Έλληνας και ειδικότερα ο συνταξιούχος χρειάζεται περισσότερα από 60 € τη μέρα για να ζήσει. Ήτοι 1800 € το μήνα.

4.  Η ευκαιρία να μάθουμε ότι  η χώρα μας διέθετε 120 δις σε καταθέσεις. Αυτό μας κατατάσσει μέσα στις 30 πιο «πλούσιες» χώρες με κατ κεφαλήν εισόδημα στο κόσμο. Καθόλου άσχημα για μια χώρα που παγκοσμίως πλέον συγκρίνεται με τη Ζιμπάμπουε.

5. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι οι Έλληνες είμαστε ικανοί να ψηφίσουμε το ίδιο πράγμα με διαφορετικό τρόπο. ΝΑΙ στην Ευρώπη, ΝΑΙ στο Ευρώ λέει το 90% των Ελλήνων, αλλά από αυτούς οι μισοί λένε θα ψηφίσουν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα και οι άλλοι μισοί ΝΑΙ (το ποσοστό είναι εικονικό για να μη παρεξηγούμαστε). Μήπως τελικά ο διχασμός είναι στο DNA μας;

6. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι σε αυτή τη χώρα ότι και να γίνει οι μισθοί και οι συντάξεις είναι εγγυημένα. Το είπε και ο Πρωθυπουργός τρεις (3) φορές. Ποιοι μισθοί όμως; Φυσικά όχι των ιδιωτικών υπαλλήλων που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της χώρας. Αυτοί μαζί με το εμπόριο και την επιχειρηματικότητα που ουσιαστικά παγώσαν δεν είναι δυνατόν να επιφέρουν ποτέ την ανάπτυξη άλλωστε.

7. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι το 80% των ιδιωτικών υπαλλήλων σε 3 ημέρες είναι τυπικά αχρείαστοι αφού οι εργοδότες έσπευσαν με περίσσεια ευκολία να δώσουν υποχρεωτική άδεια στο μεγαλύτερο μέρος του εργατικού δυναμικού στη χώρα ενώ φυσικά κάτι τέτοιο δε συνέβη στο παραγωγικότατο δημόσιο τομέα που ακόμα και αυτές τις δύσκολες ώρες συνεχίζει να παράγει αδιαλείπτως.

8. Η ευκαιρία να ξαναμάθουμε εμείς και να ακουστούν σε παγκόσμια κλίμακα αρχαίες ελληνικές ρύσεις από Ηρόδοτο, Αριστοτέλη, Πλάτωνα και άλλους μεγάλους Έλληνες για το πνεύμα, τη δύναμη, το σθένος των Ελλήνων μέσω διαδικτύου και τηλεόρασης. Άλλωστε οι εμείς οι Έλληνες πάντοτε ήμασταν ενωμένοι.. Ακόμα και στους μεγαλύτερους εμφύλιους πολέμους.

9. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι τελικά ίσως να μη «μετράμε» και τόσο στο παγκόσμιο εμπόριο και την οικονομία αφού η πολυαναμενόμενη και πολυδιαφημιζόμενη μαύρη τρύπα στα χρηματιστήρια και τις αγορές κάθε άλλο παρά σημαντική υπήρξε. Είχαμε την εντύπωση ότι πιθανή αστάθεια και χρεωκοπία της Ελλάδος θα προκαλέσει τέτοια τρύπα που η θεωρία του Einstein περί σχετικότητας θα έμοιαζε φτηνό αφηρημένο σιδερότυπο σε T-shirt.

10. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι οι γονείς κάπου έχουνε «ξεχασμένες» δραχμές. Φοβόμαστε μην έρθει η δραχμή αλλά μήπως τελικά η δραχμή και ο φόβος που αυτή επιφέρει δεν έφυγε ποτέ από μέσα μας (και από το μαξιλάρι μας φυσικά);

11. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι ο Έλληνας θα ξοδέψει και τα τελευταία του € στην εστίαση αφού, παρά το βομβαρδισμό ειδήσεων σε βαθμό mediaκης τρομοκρατίας, τον αφήνουν αλώβητο να απολαμβάνει το καφεδάκι του και το βράδυ την ταβερνούλα ή το ποτάκι του.

12. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι το Έθνος που κοινώς παραδεκτά θεωρούμε ως τη μεγαλύτερη απειλή στην εδαφική μας ακεραιότητα, είναι το μοναδικό που ανοικτά εξέφρασε την επιθυμία να μας βοηθήσει αποπληρώνοντας το χρέος μας στο ΔΝΤ. Φυσικά δε ξέρουμε πόσα νησιά θα ζήταγε σε αντάλλαγμα μετέπειτα.

13. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι αν μπορούσαν να μας απομονώσουν σε ένα βουνό ή σε μια παραλία μέχρι τη στιγμή του δημοψηφίσματος, το αποτέλεσμα αυτού θα ήταν εντελώς διαφορετικό από αυτό που τελικώς θα είναι.

14. Η ευκαιρία να ξαναμάθουν οι παίχτες του poker, αλλά και όσοι δεν ασχολούνται καν με το «άθλημα», ότι σημασία δεν έχει τι χαρτί έχεις στα χέρια σου. ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΟ ΑΝΟΙΞΕΙΣ. Και αυτό πάει σε σένα Mr Tsipras!  

15. Η ευκαιρία να μάθουμε ότι αν ο αείμνηστος Ιωάννης Μεταξάς αναγκαζόταν σήμερα να απαντήσει με τον ίδιο τρόπο που απήντησε 75 χρόνια πριν λογικά σήμερα θα μιλάγαμε ή Ιταλικά ή Γερμανικά. Και όχι επειδή δε ξέραμε τι θα επιφέρει το ΟΧΙ αλλά επειδή απλώς δε μας ρώτησε.

Και για να μη βιαστείτε να κρίνετε, ο συντάκτης του παραπάνω χρονογραφικού άρθρου δεν ανήκει σε κάποια πολιτική παράταξη ούτε εξυπηρετεί κάποιο σκοπό συμφερόντων. Διαθέτει και αυτός αριθμό τίτλων, πτυχίων και κοινωνικής θέσης με αρκετή επιρροή στη τοπική κοινωνία. Ωστόσο ουδέποτε χρησιμοποίησε τα παραπάνω για να επηρεάσει την ίσως δημοκρατικότερη διαδικασία μιας ηθικά πρωτίστως και δευτερευόντως οικονομικά ανεπτυγμένης χώρας.

Ο πολίτης Χ