Ε - ΑΤΡΙΚΑ

Πριν λίγες μέρες γιορτάσαμε την παγκόσμια ημέρα της γυναίκας. Αυτό στάθηκε ως αφορμή να ανοίξουν συζητήσεις για την θέση των γυναικών στην ελληνική κοινωνία και τα δικαιώματα τους.

Αναφερόμαστε προφανώς στη δυσχερή θέση των γυναικών αν αναλογιστούμε ότι η Ελλάδα καταλαμβάνει την τελευταία θέση πανευρωπαϊκά στην ισότητα των δύο φύλων, συμφώνα με πρόσφατη ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φυλών.

Πως εκφράζεται όμως αυτή η ανισότητα ψυχολογικά και τι επιπτώσεις έχει στον γυναικείο πληθυσμό;
Οι κοινωνικές προσδοκίες για τις γυναίκες φαίνεται να είναι πολύ πιο απαιτητικές και πιο σκληρές. Η κριτική που δέχονται για την εμφάνιση τους, για το εάν είναι σύντροφοι, σύζυγοι ή μητέρες και για τις ικανότητες τους σε εργασιακά θέματα είναι πολύ πιο έντονη.

Αυτό όπως είναι εύκολα αντιληπτό τις οδηγεί συχνά σε συναισθήματα αγωνίας, άγχους, απόγνωσης και αίσθημα ανικανότητας. Ακόμα χειρότερα εάν μία γυναίκα προσπαθήσει να ικανοποιήσει όλες αυτές τις προσδοκίες αντί να χαίρει εκτίμησης και πάλι δέχεται σκληρότατη κριτική για το εάν είναι καλή σύζυγος και μητέρα, τα οποία μάλιστα ο καθένας τα ορίζει αυθαίρετα όπως θέλει, και ακόμα και εάν είναι επιτυχημένη στην εργασία της συχνά αντί να την επαινούν γι' αυτό, της προσάπτουν ότι έχει χάσει την θηλυκότητα της ή ότι είναι κακή σύζυγος και μητέρα εξαιτίας αυτού.

Όπως είναι λογικό αυτό δημιουργεί στις γυναίκες συνεχείς ενοχές, άγχος, αίσθημα ματαιότητας και αποτυχίας και τις γεμίζει ανασφάλειες κάνοντας τες να νιώθουν ότι ποτέ δεν είναι αρκετά καλές.

Όπως είναι αυτονόητο η κοινωνία μας θέλει ακόμα αρκετή δουλειά για να σταματήσει να λειτουργεί με τα παραπάνω στερεότυπα.

Μέχρι τότε οι γυναίκες, για να καταπολεμήσουν τις ψυχολογικές επιπτώσεις που τους δημιουργούν, είναι αρκετά σημαντικό να ορίσουν οι ίδιες τις δικές τους προσδοκίες με βάση τα "θέλω" τους και τις ικανότητες τους, να ενισχύσουν την αυτοπεποίθηση τους, ώστε να οχυρωθούν στην κριτική των άλλων και να μάθουν να βάζουν όρια στις απόψεις των άλλων ακόμα και όταν αυτές προέρχονται από τους σημαντικούς άλλους στην ζωή τους.

Σε ένα δεύτερο επίπεδο είναι ύψιστης σημασίας η συμβολή τους για την γενικότερη κοινωνική αλλαγή με το να σταματήσουν να αναπαράγουν οι ίδιες αυτά τα πρότυπα είτε απέναντι σε άλλες γυναίκες είτε στον τρόπο ανατροφής των παιδιών τους.

Μπασδάνη Λίλιαν, Ψυχολόγος