Κάτι τρέχει στον Έβρο

Εδώ και μία εβδομάδα, πληθαίνουν τα δημοσιεύματα για την επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στην Αλεξανδρούπολη στις 3 Οκτωβρίου και για τα όσα πρόκειται να ανακοινώσει. Τον τόνο βέβαια έδωσαν οι επισκέψεις κυβερνητικών στελεχών την προηγούμενη εβδομάδα, του Υπουργού Ανάπτυξης και του Υφυπουργού παρά τω Πρωθυπουργώ.

Στα πολιτικά "πηγαδάκια" όσων παρακολούθησαν από κοντά τις περιοδείες του κυρίου Θεοδωρικάκου και του κυρίου Κοντογεώργη, ήταν απόλυτη η βεβαιότητα οτι ο Πρωθυπουργός θα κάνει σημαντικές ανακοινώσεις για την περιοχή. Βέβαια, οι αμφισβητήσεις πάντα υπάρχουν και είναι λογικό, αφού ο κύριος Μητσοτάκης λέγεται οτι θα αναφερθεί σε ένα συνολικό πρόγραμμα ανάπτυξης της περιοχής, αλλά αυτό θα έρθει (αν έρθει) με σημαντική καθυστέρηση.

Οι καταστροφικές πυρκαγιές έγιναν πριν από έναν χρόνο και οι πληγές δεν έχουν κλείσει. Αντίθετα, ανοίγουν όλο και περισσότερες. Οι θανατώσεις ζώων που συνεχίζονται και απειλούν με εξαφάνιση την κτηνοτροφία στο νομό, είναι μόνο ένα από τα προβλήματα του Έβρου.

Όσοι έχουν εμπειρία δεκαετιών στην πολιτική, λένε οτι πολλές φορές περιμέναμε "γεμάτα καλάθια" και τελικά μας έδιναν "φλούδια". Το ζήτημα είναι οτι ο Έβρος, ακόμα και χωρίς τις πυρκαγιές, τις πλημμύρες, τις ζωοονόσους, τη λαθρομετανάστευση κλπ, πρέπει να αντιμετωπίζεται διαφορετικά από τις περισσότερες περιφέρειες της Ελλάδας.

Όταν εδώ προσπαθείς να στηρίξεις την πολιτική εθνικής άμυνας, όταν εδώ προωθείς σημαντικά ενεργειακά σχέδια, όταν εδώ φέρνεις ξένους ηγέτες, υπουργούς, στελέχη, πρέπει και να στηρίξεις αυτόν τον τόπο που αποτελεί καθρέπτη για τη διεθνή σου εικόνα.

Οι μέρες έφτασαν και θα δούμε κατά πόσο θα δικαιωθούν οι αισιόδοξοι για τις πρωθυπουργικές ανακοινώσεις ή οι σκεπτικιστές που λένε οτι όλοι "μας έχουνε δεδομένους και ...γραμμένους".