e-evros +

Είναι η πρώτη φορά που έφτασα δυο μέρες πριν τις εκλογές και ακόμα δεν έχω αποφασίσει τι θα ψηφίσω. Σα να μπαίνεις σε ζαχαροπλαστείο και μην ξέρεις τι να διαλέξεις. Όχι επειδή είναι όλα ωραία και λιμπιστικά, αλλά επειδή δεν υπάρχει κάτι που να σε τραβάει από την πρώτη στιγμή. Αφού μπήκες όμως, κάτι πρέπει να πάρεις. Οπότε θα αρχίσω απορρίπτοντας όσα αποκλείεται να φάω (στη μάπα) και θα δούμε τι …περισσεύει:

ΠΑΣΟΚ: Α-πο-κλεί-ε-ται. Διότι δε μπορώ να πιστέψω αυτούς που μου είπαν τόσο πολλά ψέματα τα τελευταία χρόνια. Αυτούς που έκαναν τόσα «λάθη». Αυτούς που ακόμα και τώρα βγάζουν μια υπεροψία και μια σιγουριά ότι είναι οι καλύτεροι όλων, οι πιο μάγκες, οι πιο ωραίοι. Αυτούς που έριξαν τον Άκη στην πυρά, αλλά έκαναν γαργάρα τον Τσουκάτο, το Μαντέλη κλπ. Δε μπορώ να βλέπω το Βενιζέλο να μου κουνάει το δάχτυλο στην τηλεόραση. Δε μπορώ να ψηφίσω αυτούς που με «έσωσαν» το 2010, με «έσωσαν» πάλι στα μέσα του 2011, χρειάστηκε να με «ξανασώσουν» στα τέλη του 2011 και τώρα μου υπόσχονται ότι θα με «σώσουν» πάλι μετά τις εκλογές. Αφού ρε Βαγγέλη με έσωσες τρεις τέσσερις φορές μέχρι τώρα, γιατί η χώρα χρωστάει περισσότερα από πριν; Δε θέλω άλλο σώσιμο, ευχαριστώ πολύ!

ΣΥΡΙΖΑ: Αλέξη, δε με έπεισες από τότε που εμφανίστηκες, δε με πείθεις και τώρα. Οι παρέες σου δε μου αρέσουν. Οι απόψεις σου είναι ρηχές και πολλές φορές άκρως λαϊκιστικές. Πολλάκις τα στελέχη σου δείχνουν ότι «σιχαίνονται» την πατρίδα, τη θρησκεία, ακόμα και την απλή λογική. Ταυτόχρονα υπερασπίζεστε σε κάθε ευκαιρία τα «δικαιώματα» όλων των μειοψηφιών, ξεχνώντας όμως ότι στη δημοκρατία κυρίαρχο στοιχείο είναι η πλειοψηφία. Να χαίρεσαι τον Τατσόπουλο ως υποψήφιο, αλλά ψήφο από μένα δε θα δεις.

ΛΑΟΣ: Βρε Καρατζαφέρη, είναι δυνατό να σε πάρω στα σοβαρά με υποψήφιους τη Βάνα Μπάρμπα, τον Αποστολάκη, τον άλλο το σεξολόγο με το φουλάρι, που τον έκανες και αντιπρόεδρο της Βουλής, με το γιο του Παπαμιχαήλ κλπ κλπ κλπ. Εντάξει, έχεις λέγειν, έχεις αντίληψη πολιτική, ξέρεις να ντριμπλάρεις, αλλά όχι και να με κυβερνήσεις.

Δημοκρατική Συμμαχία: Όχι Ντόρα μου. Τόσα χρόνια στην πολιτική απέδειξες ότι το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να γίνεις πρωθυπουργός, άσχετα με ποιο κόμμα. Επειδή θυμάμαι και όσα έκανες ως υπουργός του Καραμανλή, σου εύχομαι επιτέλους καλή ιδιώτευση.

Δημοκρατική Αριστερά: Κυρ-Φώτη Κουβέλη, ζαλίστηκα με τις διασπάσεις, επανενώσεις, αντιρρήσεις και συμφωνίες της ευρύτερης αριστεράς. Τόσα χρόνια αποδείξατε ότι πέντε-δέκα άνθρωποι δε μπορείτε να συνεννοηθείτε. Πως είναι δυνατό να σας εμπιστευθώ στη διακυβέρνηση της χώρας; Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι με Ρεπούση, Μπίστη, Ψαρριανό και άλλα τέτοια μπουμπούκια που σιχαίνονται όλα όσα έμαθα από παιδί για την Ελλάδα και την ιστορία μας, σου στέλνω χαιρετίσματα και σου εύχομαι να μείνεις έξω από τη Βουλή.

Δράση-Φιλελεύθερη Συμμαχία: Είμαι από αυτούς που θυμάμαι το Στέφανο Μάνο υπουργό της Δεξιάς και δε μασάω με όσα λέει ανέξοδα τα τελευταία χρόνια. Τώρα μάλιστα που «κόλλησε» και με το φιλαράκι του Γιωργάκη, δηλαδή το Γρηγόρη Βαλλιανάτο, άντε γειά!!!!

Οικολόγοι - Πράσινοι: Καλή η οικολογία, αλλά όταν βάζει το συγκεκριμένο κόμμα ως ένα από τα κυρίαρχα ζητήματα τη «μακεδονική» μειονότητα και ότι δεν πρέπει να έχουμε λόγο στο πως θα ονομάζονται τα Σκόπια, ας πάνε εκεί να αναπτύξουν τα «πράσινα». Σήμερα μάλιστα άκουσα ότι είναι εντελώς αντίθετοι στους υδρογονάναθρακες. Δηλαδή ούτε ΑΟΖ, ούτε πετρέλαια, τίποτα. Ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά από «σκοτεινούς» χρηματοδότες. Καληνύχτα σας.

Ένωση Κεντρώων: Βασίλη Λεβέντη, πάλιωσε το ανέκδοτο. Πόσα χρόνια θα ακούμε το ίδιο;
Ούτε χαμόγελο δε βγάζει πλέον.

Κόμμα Φιλελευθέρων: Όπως ξυπνήσει ο καθένας. Πάμε παρακάτω.

Χρυσή Αυγή: Αρχηγέ Μιχαλολιάκο, ξέρω τι πιστεύεις και πως διαπαιδαγωγείς τα παλικάρια σου. Γι’ αυτό εμένα δε με πείθεις με τις «καλές σου πράξεις» στην Αθήνα. Στις εκλογές ψηφίζουμε ιδέες και όχι σεκιούριτι.

Έλληνες Οικολόγοι: Δημοσθένης Βεργής και Τζούλια Αλεξανδράτου… Κατάντια…

Κόμμα Πειρατών: Αυτούς που πιθηκίζουν κάθε μόδα από το εξωτερικό, τους σιχαίνομαι.

Δημιουργία Ξανά: Δε με πείθεις Τζήμερε. Οι επιχειρηματίες είναι για να δημιουργούν, όχι για να κυβερνούν. Εσύ μάλλον θέλεις να αλλάξεις τη λογική και δε σε πιστεύω.

Όλα τα υπόλοιπα αριστερά και μη κόμματα, τα απορρίπτω συνολικά, διότι δε δίνουν καμία ρεαλιστική προοπτική και διότι μεγάλωσα αρκετά για να μην κάνω πλέον πλάκα με την πολιτική και τη μανία διαφοροποίησης που έχουν όλοι αυτοί.


Τι περισσεύει για να διαλέξω;

Νέα Δημοκρατία: Ο μόνος λόγος για να την ψηφίσω, είναι ο Αντώνης Σαμαράς. Πιστεύω ότι είναι ειλικρινής πατριώτης και δε θα διστάσει να φτάσει στα άκρα για το συμφέρον της πατρίδας. Δυστυχώς έχει μαζί του κάτι απίστευτους κλόουν που έχουν τεράστιες ευθύνες για την κατάντιά μας. Άρα θέλει μεγάλο ζύγισμα η σκέψη για ψήφο. Όσο για σταυρό στον Έβρο, το μόνο πρόσωπο που μου κάνει κλικ, είναι αυτή η κυρία από το Σουφλί, η Παγώνα Καράκη. Απλή και φυσιολογική παρουσία, χωρίς φανφάρες και παλαιοκομματικές μπαρούφες. Αν αποφύγει τελείως τα κλισέ των πολιτικάντηδων, τόσο το καλύτερο γι’ αυτήν.

Ανεξάρτητοι Έλληνες: Με τραβάει ότι πολλοί αγνοί συνέλληνες κάτι βλέπουν σ’ αυτό το κόμμα και το υποστηρίζουν, τουλάχιστον στα λόγια μέχρι τώρα. Από την άλλη μεριά με απωθεί ο ίδιος ο Καμμένος, γιατί θυμάμαι και τη δική του διαδρομή στην πολιτική και στην κυβέρνηση. Το χειρότερό μου είναι τα πολιτικά ρετάλια που μάζεψε από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

Κοινωνική Συμμαχία: Εδώ κοντοστέκομαι… Τα τελευταία δύο χρόνια, το μόνο νομοσχέδιο που θυμάμαι να είναι υπέρ του λαού, είναι αυτό της Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Όταν όλοι οι άλλοι που ζητάνε την ψήφο μας έκαναν νομοσχέδια που μας τσεκούρωναν, η Κατσέλη έκανε νομοσχέδιο για τον απλό κόσμο. Όταν μάλιστα βλέπω πως εναντίον της είναι οι τραπεζίτες και οι «εθνικοί» νταβατζήδες, τότε μου γίνεται πιο συμπαθής. Να μην είχε και κάτι Καστανίδηδες…

ΚΚΕ: Σταθερή αξία η Αλέκα. Σα τη Μπάγερν Μονάχου. Βρέξει χιονίσει τα ίδια θα λένε οι σύντροφοι του ΚΚΕ. Τουλάχιστον ξέρεις τι ψηφίζεις και τι περιμένεις από αυτό το κόμμα. Μόνο που τώρα είναι ζόρικα τα πράγματα. Τώρα δε θέλουμε διαμαρτυρία και άρνηση. Τώρα παίζεται στην κυριολεξία το αύριο της Ελλάδας. Άρα,από τη μια η Κανέλλη και μερικοί ακόμα πατριώτες κομμουνιστές, από την άλλη κάτι αμετανόητοι σταλινικοί και κολλημένα ραδίκια.

Συμπέρασμα:

Κανένας δε με συνεπαίρνει πλέον, με κανένα δε μπορώ να είμαι σίγουρος, κανέναν δεν πιστεύω 100%. Απορρίπτω εξαρχής όλους τους υπόλοιπους και περισσεύουν τέσσερις: ΚΚΕ, Νέας Δημοκρατία, Ανεξάρτητοι Έλληνες και Κοινωνική Συμφωνία. Προβάδισμα στο μυαλό μου έχουν ο Σαμαράς και η Κατσέλη. Το πρόβλημα είναι ότι «πατάω» πάνω σε πρόσωπα και όχι σε κόμματα. Για να δούμε τι θα γίνει μέχρι την Κυριακή. Πάντως άκυρο ή λευκό δεν πρόκειται να ρίξω.

ΠεΝ