Το απολιθωμένο δάσος της ευρύτερης περιοχής Φυλακτού - Δήμου Σουφλίου δημιουργήθηκε εξαιτίας των ευνοϊκών συνθηκών απολίθωσης και συνδέεται άμεσα με την ηφαιστειακή δράση που υπήρχε στην περιοχή πριν 25.000.000 χρόνια.

Η ηφαιστειακή δράση δημιούργησε θερμά διαλύματα πλούσια σε διοξείδιο του πυριτίου που εισέδυσαν και διαπότισαν τα ηφαιστειακά πετρώματα στα οποία βρίσκονταν ήδη οι κορμοί των δέντρων και έτσι άρχισε η διαδικασία της απολίθωσης, δηλαδή η αντικατάσταση μόριο προς μόριο, της οργανικής φυτικής ύλης από ανόργανα υλικά του περιβάλλοντος.

Στην περίπτωση του απολιθωμένου δάσους της ευρύτερης περιοχής Φυλακτού, η απολίθωση είναι τέλεια. Διατηρούνται σε άριστη κατάσταση τα εξωτερικά μορφολογικά γνωρίσματα των κορμών των δέντρων, π.χ. οι αυξητικοί δακτύλιοι, ο φλοιός καθώς επίσης και η εσωτερική δομή του ξύλου από την μικροσκοπική μελέτη της οποίας προσδιορίζεται το γένος και το είδος του απολιθωμένου δέντρου.

Το 1995, ο καθηγητής Παλαιοβοτανικής – Παλαιοντολογίας του Παν/μίου Αθηνών Ευάγγελος Βελιτζέλος είχε κάνει μια σημαντική ανακοίνωση (σύμφωνα με την εφ. Μακεδονία) για το δάσος του 'Εβρου. «Το δάσος είναι κατά τι αρχαιότερο από εκείνο της Λέσβου. Είναι ηλικίας 25.000.000 χρόνων, καθαρά τροπικό και εκεί οι έρευνες μας είναι πολύ περιορισμένες. Το δάσος της Θράκης εμείς δεν το ξέρουμε, αλλά οι ξένοι συλλέκτες μεταφέρουν τόνους στο εξωτερικό. Τώρα τελευταία σε μια έκθεση απολιθωμάτων στη Γερμανία, τα βάφτιζαν Τουρκικά, αλλά τα αναγνώρισα, και είδα πως ήταν από το απολιθωμένο δάσος του 'Εβρου».

Τεμάχια από τα απολιθωμένα ευρήματα βρίσκονται στο προαύλιο του κέντρου Οικοτεχνίας – Χειροτεχνίας Φυλακτού και στο πάρκο του χωριού, ενώ έξω από το χωριό βρίσκεται ο κορμός απολιθωμένης βελανιδιάς μήκους 20 μέτρων και διαμέτρου 1,5 μέτρου, του οποίου η ηλικία υπερβαίνει τα 35 εκατομμύρια χρόνια από σήμερα και αποτελεί μοναδικό εύρημα για τον ευρωπαϊκό χώρο.

Μικρό εκθετήριο με δείγματα απολιθωμένων ευρημάτων της ευρύτερης περιοχής, λειτουργεί στο Τουριστικό Κέντρο Τυχερού στην είσοδο του χωριού, δίπλα στη λίμνη. Τα ευρήματα είναι απολιθωμένα φύλλα κανέλας, φτέρης, προγονικής μορφής δρυός, φύλλα του δέντρου του καφέ, του καουτσούκ και φύλλα της προγονικής μορφής της αμπέλου, ιδιαίτερα σπάνια τόσο για τον ελληνικό όσο και για τον ευρωπαϊκό χώρο.