Say "cheese"

Το βράδυ της Δευτέρας ζήσαμε μια υπέροχη βραδιά στο οικοπάρκο "Αλτιναλμάζη" καθώς είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την μουσικοθεατρική παράσταση «9:05» με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και η Ρίτα Αντονοπούλου ένωσαν τις φωνές τους, με φόντο την αφήγηση του Οδυσσέα Ιωάννου συνεπήραν το κοινό της Αλεξανδρούπολης.

Οι ερμηνείες των τραγουδιστών, το οπτικό υλικό, αλλά και η εξομολογητική και συνάμα καυστική αφήγηση, σε συνδυασμό με την αισθαντική, ρομαντική, και χιουμοριστική ατμόσφαιρα, ταξίδεψαν το κοινό σε ένα μουσικό ταξίδι.

Το τρένο των 9 και 5 καθυστερεί, και οι μουσικοί εκμεταλλεύονται την ώρα αναμονής.

Και το μουσικό ταξίδι ξεκινάει με την «Οδό ονείρων» του Μάνου Χατζιδάκι και το «Ποιος τη ζωή μου» του Μίκη Θεοδωράκη. Η μουσική ιστορική αναδρομή μεταφέρεται σε γεγονότα σταθμούς, όπως την «Πρώτη Μαΐου» του 1968, αλλά και στην εξορία που τραγουδούν τα «Μαύρα πουλιά, πικρά πουλιά της δυστυχίας».

Σπλαχνική ήταν η ερμηνεία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου στο τραγούδι «Μαμά», αφιερωμένο στην μητρότητα και στην αγάπη από και προς την μητέρα.

Ερωτικά κομμάτια όπως τα «Να κοιμηθούμε αγκαλιά, «Πόσο πολύ σ' αγάπησα, «Σ' ακολουθώ», «Πριν το τέλος», «Δεν έκανα ταξίδια μακρινά» και το «Ημερολόγιο», ταξίδεψαν τους θεατές σε αισθαντικά μονοπάτια στο δεύτερο μέρος της παράστασης.

Και η αυλαία κλείνει με μία από τις πιο κατάλληλες μελωδίες.

Όπως άνοιξε με έναν από τους πιο σημαντικούς Έλληνες συνθέτες, τον Μάνο Χατζηδάκι, τα φώτα σβήνουν με τους ήχους του Μίκη Θεοδωράκη. Με ένα από τα σημαντικότερα τραγούδια της ελληνικής μουσικής, το «Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ» , σε στίχους Οδυσσέα Ελύτη.

Ήταν μια παράσταση εξαιρετική αισθητικά και καλλιτεχνικά δίνοντας μας τροφή για σκέψη!

Μερικές αντιπροσωπευτικές φωτογραφίες της βραδιάς εδώ: